Vibe Coding
ลอง SDD ทั้ง Claude Code(CC) และ GitHub Spec Kit เพื่อขึ้นระบบร้านดื่มกินมาสักพัก
- ทั้งคู่ ใช้ Context Engineering โดยมองว่า PROMPT (Specs/Intents/Idea) เป็น the (shared) source of truth ที่ต้องทำ change tracking ทำให้ source code กลายเป็น artifacts
- CC ใช้แนวทาง bottom-up เพื่อจัดการกับ non-deterministic features เหมาะกับ software PRODUCT ที่ต้อง release บ่อยๆ มี domain experts, tester และ end-user คือคนเดียวกัน คอยรีวิว
- Spec Kit ใช้แนวทาง top-down เพื่อจัดการกับ deterministic requirements เหมาะกับ software PROJECT ที่ใช้ CMMI/Waterfall ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียไม่มีเวลามาพบกัน
- เริ่มแรก input token น้อยกว่า output token แต่พอผ่านไปสักพัก เพื่อให้ model มี context aware เจ้า input token มากกว่า output token จนชน hourly/daily limit
- วิธีประหยัด token เช่นเปลี่ยน provider/agent ซึ่ง CC ทำได้ยากลำบากมาก ต้องเปลี่ยนไปใช้ Open Code ดีที่ได้ MiniMax กับ GLM ช่วยประหยัดได้เยอะเลย
- ประเด็นคือ พอจะสลับใช้ทั้ง CC และ SpecKit ก็ไม่ได้ เพราะแนวทางต่างกัน การ initial project ไม่เหมือนกัน
- ฉะนั้นจงใช้ token ให้คุ้มค่า แต่ถ้ารับงานราคาหลักหมื่น หรือทุกคนในทีมต้องใช้ แทบมองไม่เห็นความคุ้ม
- เริ่มหวั่นใจและเข้าใจว่าทำไมเกิด Great Lay-off
- เพราะด้วยแนวทางแบบนี้ product team สำหรับ startups เล็กๆ ต้องการสมาชิกแค่ 4 คน
- Business/PO/Domain expert
- UX/UI designer
- System Analyst/Software engineer/Full-stack developer
- Sales/AE/customer success
- ส่วน project ใน corporate/enterprise ก็อาจเพิ่ม QA หรือ Mobile developer มา
- ไม่มีตำแหน่งว่างสำหรับเด็กจบใหม่อีกต่อไป หรือแม้แต่ Junior ที่เป็นงานแค่หน้าเดียว
- Tech talents ที่เหลือ โชคดีหน่อยก็อาจจะได้ย้ายไปอยู่ platform team หรือ data team แต่ถ้าดวงดีก็รับซองกลับบ้าน
- มีโอกาสเกิดสงครามราคา เหมือนที่เคยเกิดกับวงการรับงานถ่ายภาพ เพราะใครมีกล้องก็รับงานได้

Data is processed into Information.